Nasza Poradnia wykonuje badania:

 

Badanie diagnostyczne polegające na działaniu bodźcem dźwiękowym na receptory słuchu i rejestrowaniu zjawisk elektrycznych w mózgu, będących odpowiedzią na bodziec.

Jest to metoda obiektywna pozwalająca ocenić próg słyszenia zarówno u noworodków jak i u dorosłych. Badanie jest bezbolesne.

Bardzo ważnym elementem badania jest przygotowanie pacjenta. W naszej poradni każdy pacjent lub w przypadku dzieci rodzice pacjenta otrzymuje instrukcję jak należy się przygotować do badania.

Do badania dziecko musi być odpowiednio przygotowane dlatego też:
1.Na dzień przed badaniem nie natłuszczać dziecku (oliwką, kremami) czoła, brody, za uszami
2.Wybudzić dziecko wcześnie rano
3.W trakcie podróży do Poradni nie pozwolić dziecku spać
4.Dziecko ma usnąć w gabinecie dopiero po podklejeniu elektrod

Popularnie termin badanie słuchu odnoszony jest do audiometrii tonalnej. Audiometria tonalna jest badaniem polegającym na określeniu słyszenia progowego tonów czystych w zakresie częstotliwości od 125 do 10000 Hz. Dokonuje się tego w oparciu o informacje uzyskane od badanego podczas podawania sygnałów dźwiękowych o różnym natężeniu w poszczególnych częstotliwościach. Fala dźwiękowa dociera do ucha drogą powietrzną lub kostną poprzez nagłowne słuchawki powietrzne bądź kostne.

Jest badaniem przeznaczonym dla dzieci w wieku od 1 do 2, a nawet 3 lat. Jego przebieg oparty jest na zasadzie: bodziec›reakcja›nagroda. Dziecko jest uwarunkowywane w taki sposób, aby zwrot głowy dokonywał się w odpowiedzi na prezentowany bodziec dźwiękowy. Badanie nie polega na lokalizowaniu dźwięku, ale na ocenie, czy dziecko zwraca się na sygnał akustyczny w jednym kierunku. Reakcja odruchowa na dźwięk jest wzmacniana bodźcem wzrokowym przez ukazanie się podświetlonej ruchomej zabawki, która pokazuje się tylko wówczas, gdy dziecko reaguje zwrotem głowy na sygnał akustyczny. Po uwarunkowaniu badanie można przeprowadzić w swobodnym polu u dzieci powyżej 12. m.ż. lub przez słuchawki (u dzieci starszych), nadając sygnał y akustyczne w postaci tonów o częstotliwościach audiometrycznych lub szumów wąskopasmowych. Za pomocą tej metody można wykreślać audiogramy dla przewodnictwa powietrznego i kostnego.

Nazywana jest przez niektórych emisją otoakustyczną jest to jedna z obiektywnych metod diagnostycznych stosowanych w audiologii. Metoda ta pozwala na wykrycie niedosłuchu odbiorczego pochodzenia ślimakowego. Działanie OAE opiera się na emisji przez ucho wewnętrzne dźwięków w odpowiedzi na bodziec akustyczny (trzask) lub spontanicznie. Słaby sygnał emitowany jest przez ucho wewnętrzne do otoczenia skąd może być rejestrowany za pomocą aparatu do pomiaru OAE.

Obiektywna metoda określająca impedancję akustyczną ucha, lub inaczej - sztywność błony bębenkowej. Rejestrowane są wychylenia błony bębenkowej przy zmieniającym się ciśnieniu statycznym w przewodzie słuchowym, przy czym informacje uzyskuje się wykorzystując odbitą falę dźwiękową.
Badanie to umożliwia ocenę stanu ucha środkowego: sztywność układu kosteczek istnienie bezpowietrzności lub płynu w jamie bębenkowej. Tympanometria umożliwia także ocenę ucha wewnętrznego, wykorzystując odruch z mięśnia strzemiączkowego na podawany bodziec akustyczny i zjawisko wyrównania głośności.